Jerzy Hlebowicz herbu Leliwa (zm. po 1520) – starszy syn Hleba, wojewody smoleńskiego i Miłochny Anny Raczkówny, brat Stanisława. Od sierpnia 1492 do marca 1499 namiestnik smoleński i zarazem w latach 1494–1495 starosta generalny żmudzki. W 1500 namiestnik orszański i obolecki, od lipca 1503 do sierpnia 1508 namiestnik witebski, od września 1508 do wiosny 1514 wojewoda smoleński. W 1516 mianowany starostą mereckim, w 1518 otrzymał starostwo wołkowyskie.
Podobnie jak i jego brat Stanisław, wojewoda połocki, stał wiernie na straży interesów domu Jagiellońskiego. Wiosną 1492 r., kiedy oddziały moskiewskie opanowały Księstwa Wierchowskie i doszły aż do Briańska, a w sierpniu tego samego roku, poczyniły dalsze postępy zdobywając Masalsk, Sierpiejsk i Mezeck, Jerzy Hlebowicz pospieszył wraz z księciem możajskim-starobudowskim i okolniczym, Grzegorzem Piwowem, z pomocą dla tych grodów. Udało im się je odbić i obstawić swoimi żołnierzami. Iwan III po tym zdarzeniu wnosił skargi na Hlebowicza do wielkiego księcia litewskiego Aleksandra Jagiellończyka, że nie respektując poddania się kniaziów, najeżdża, grabi i niszczy ich księstwa. Sytuacja Hlebowicza nie była najlepsza, kiedy Iwan III, przyjmując tytuł "pana całej Rusi" rozpoczął rewindykację wszystkich ziem ruskich.