W 1954 uzyskał tytuł docenta przyznany przez Centralną Komisję Kwalifikacyjną dla Pracowników Nauki na podstawie monografii zatytułowanej "Struktura antropologiczna Polinezyjczyków".
W latach 1954–1958 pełnił funkcję docenta etatowego przy Katedrze Antropologii UW, a do 1961 obowiązki jej kierownika. Równocześnie, w latach 1955–1961 był zatrudniony na Akademii Wychowania Fizycznego, gdzie prowadził Zakład Antropologii.
W latach akademickich 1957/58 i 1958/59 pełnił obowiązki prodziekana Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi UW. W lipcu 1956 objął funkcję redaktora działu Ośrodka Bibliografii i Dokumentacji Naukowej, gdzie pracował do końca istnienia tej placówki, tj. do końca 1958. W tym samym roku Polska Akademia Nauk powołała go do pełnienia obowiązków członka Komitetu Antropologicznego PAN.
Od 1961 do 1975 pracował we Wrocławiu w Katedrze Etnografii Ogólnej i Słowian Uniwersytetu Wrocławskiego. Założył na tej uczelni jedyną w Polsce Pracownię Etnografii Ludów Oceanii, w 1965 objął obowiązki kierownika Katedry Etnografii. Wykładał także w innych placówkach naukowo-dydaktycznych, prowadził zajęcia w Katedrze Nauk Biologicznych na Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego we Wrocławiu, gdzie od 1962 przez cztery lata był prodziekanem Wydziału Wychowania Fizycznego.