Początkowo w załodze Romanienki rolę inżyniera pokładowego pełnił Musa Manarow, ale później zastąpił go Aleksandr Ławiejkin. W styczniu 1987, gdy obie załogi Sojuza TM-2 były już na kosmodromie Bajkonur, choroba Aleksandra Sieriebrowa z załogi podstawowej spowodowała, że do udziału w locie kosmicznym wyznaczono dublerów. Romanienko i Ławiejkin wystartowali w kosmos 5 lutego 1987. Lot, rekordowy jak na tamte czasy, zakończył się 29 grudnia 1987. 1988–1995 – 11 października 1988 opuścił oddział kosmonautów w związku z mianowaniem na stanowisko naczelnika jednego z ogniw Centrum Wyszkolenia Kosmonautów im. J. Gagarina. Wspomnianą funkcję pełnił do 2 października 1995, tj. do momentu opuszczenia armii i przejścia do rezerwy.
Po opuszczeniu oddziału kosmonautów Po opuszczeniu korpusu kosmonautów pracował w zamkniętej spółce akcyjnej „Grupa Stilteks”.