thumb|Jego Łaskawość 4. Książę Newcastle Henry Pelham Pelham-Clinton (30 stycznia 1785 w Walton w Northamptonshire – 12 stycznia 1851 w Clumber) – brytyjski arystokrata i polityk, najstarszy syn Thomasa Pelham-Clintona, 3. księcia Newcastle i Anny Marii Stanhope, córki 2. hrabiego Harrington.

Tytuł księcia Newcastle wraz z przysługującym mu miejscem w Izbie Lordów odziedziczył już w 1795 r. po nagłej śmierci swojego ojca. Jego matka wyszła wkrótce za generała Charlesa Crauforda. Młody książę rozpoczął w wieku 10. lat edukację w Eton College, ale rychło przerwał naukę. Po pokoju w Amiens w 1803 r., kiedy na kontynencie zapanował spokój, wybrał się wraz z matką i ojczymem w podróż po Europie. Wkrótce znowu wybuchła wojna i Newcastle został internowany w Tours, gdzie przebywał aż do 1806 r.

Po powrocie książę objął stanowiska przynależne mu z racji pozycji społecznej – m.in. Lorda Namiestnika Northamptonshire, Stewarta Lasu Sherwood i Stewarta Folewood Park. Nigdy nie piastował urzędów centralnych, ale był bardzo aktywnym graczem sceny politycznej, zarówno w wymiarze lokalnym, jak i ogólnopaństwowym. W 1846 r. został jednym z liderów tzw. "Skrajnych Torysów" (Tory Ultras), który opowiadali się za zachowaniem tradycyjnej pozycji Państwa, Kościoła i arystokracji.