Mały Wielki Człowiek (ang. Little Big Man) – amerykański film z 1970 w reżyserii Arthura Penna. Nakręcony został na podstawie powieści autorstwa Thomasa Bergera z 1964 pod tym samym tytułem.
Jest to western o charakterze czarnej komedii opowiadający o chłopcu, który wychowywał się wśród Szejenów, będąc w rzeczywistości białym Amerykaninem z obszarów pogranicza. Główna część utworu ukazuje różnice między sposobami życia białych Amerykanów i Indian.
Historia jest opowiadana przez 121-letniego człowieka, Jacka Crabba, który przywołuje wydarzenia ze swojego długiego i niezwykłego życia, w którym był m.in. rewolwerowcem, osadnikiem, handlarzem, przewodnikiem, świadkiem bitwy nad Little Bighorn i pomocnikiem Dzikiego Billa Hickoka. Głównym motywem jest jednak jego adopcja przez Szejenów, która pozwoliła mu na doświadczenie obu kultur ówczesnej, XIX-wiecznej Ameryki. Mimo swojego komediowego charakteru, historia ta zawiera wiele momentów dramatycznych oraz społeczny komentarz na temat uprzedzeń i niesprawiedliwości.