Na przełomie lat 50. i 60. w Tatrach poprowadził kilkanaście dróg. Jego największe sukcesy taternickie to m.in.: lewy filar wschodniej ściany Rysów z Adamem Szurkiem (1960), wschodnia ściana Młynarczyka z Jerzym Rudnickim i Adamem Szurkiem (1960), północno-wschodnia ściana Małego Młynarza z Jerzym Czerczukiem, Maciejem Gryczyńskim i Adamem Szurkiem (1960), direttissima wschodniej ściany Mniszka z Maciejem Popką (1962), pierwsze przejście zimowe północnej ściany Świstowej Czuby, pierwsze przejście zimowe drogi Sokołowskiego na Mięguszowiecki Szczyt.
W Dolomitach przeszedł wiele trudnych dróg, m.in. na Marmoladzie, Torre di Valgrande, Monte Civetta, Cima Grande di Lavaredo i Cima Ovest di Lavaredo, Monte Schiara. Przejść tych dokonał w zespołach z Zygmuntem Andrzejem Heinrichem, Adamem Szurkiem, Tadeuszem Łaukajtysem i innymi.
W latach 1960–1980 należał do zarządów Klubu Wysokogórskiego i jego następcy, Polskiego Związku Alpinizmu. Był członkiem honorowym PZA, Real Sociedad Española de Alpinismo oraz The Himalayan Club.
Pochowany został 22 września 2021 r. na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w WarszawieWiesław A. Wójcik: Józiu. Wspomnienie Józefa Nyki, [w:] „Gazeta Górska” R XXIX, nr 3 (115), lato 2021, s.