PosiCode) – kodowanie polega na występowaniu, bądź nie, kreski w określonym miejscu kody o dwóch szerokościach kresek kody o wielu szerokościach kresek (modularne) Podział według rodzaju kodowanych symboli: numeryczne – kodowane są jedynie cyfry w systemie dziesiętnym alfanumeryczne – kodowane są cyfry i pozostałe znaki kodu ASCII, czasem również znaki występujące w niektórych alfabetach Podział według ciągłości kodu (nie dotyczy kodów matrycowych): kody ciągłe – nie występują w nich przerwy między kodowanymi znakami kody dyskretne – występują przerwy między kodowanymi znakami Podział według ilości kodowanych znaków: kody o ściśle określonej liczbie kodowanych znaków (o stałej długości) kody o różnej liczbie kodowanych znaków (o zmiennej długości) Podział według przyjętej metody weryfikacji odczytanych danych: kody samosprawdzalne (np. wszystkie kody typu m z n) – pewne procedury sprawdzania błędów są zaimplementowane w budowie kodu, np. poszczególne symbole są kodowane tak, aby różnić się od siebie maksymalnie, a zatem błędne odczytanie jednej kreski powoduje automatyczną niepoprawność kodu kody ze znakiem kontrolnym (np.