Polytechnikum W roku 1871 Instytut został przemianowany na Politechnikę Królewsko-Saksońską (niem. ). Jej dyrektorem w roku 1873 zostaje Gustav Zeuner. Do kierunków technicznych i przyrodniczych dochodzą również nauki humanistyczne, takie jak ekonomia, filozofia, historia, historia literatury, historia sztuki czy języki obce. W ten sposób uczelnia została wyniesiona do poziomu uniwersytetu technicznego (według dzisiejszych standardów), jeszcze przed Akademią Górniczą we Freibergu. W roku 1883 wzorem Wyższej Szkoły Technicznej w Wiedniu (niem. ) wprowadzono egzamin dyplomowy obejmujący wykonanie pracy dyplomowej.
W roku 1890 Politechnika awansuje do rangi Wyższej Szkoły Technicznej (niem. ). W roku 1900 uczelnia otrzymuje prawo przyznawania stopnia doktora, a jej pierwszym doktorem zostaje Carl Friedrich von Siemens.
W związku z rosnącym w ciągu XIX wieku zapotrzebowaniem uczelni na sale wykładowe na przełomie wieków na terenie przedmieścia południowego rozpoczęto budowę dzisiejszego kampusu na zboczu Räcknitz. Jedną z najważniejszych budowli kampusu jest budynek obserwatorium astronomicznego (obecnie Beyer-Bau) zlokalizowany przy Zellescherweg.