Oprócz nich możemy obecnie spotkać także relacje typu: C2C (consumer-to-consumer) – relacja „konsument-konsument” określa typ zależności biznesowych zachodzących pomiędzy końcowymi konsumentami dobra, czy usługi. (business-to-public) – to obszar e-biznesu, który obejmuje relacje między przedsiębiorstwem a jego makro otoczeniem (głównie społecznym). (government-to-citizen), czyli komunikacja: instytucje publiczne-obywatel. (government-to-business) – mówi o relacjach pomiędzy instytucjami publicznymi a biznesem (gospodarką). A2B (application-to-business) – relacja określająca rodzaj prowadzenia działalności biznesowej polegająca na wynajmowaniu programów, czy usług komputerowych firmom za pośrednictwem internetu. B2A (business-to-administration) – relacja, która opiera się na wykorzystaniu technik elektronicznych do wymiany (wszystkich lub wybranych) informacji pomiędzy przedsiębiorstwem a administracją publiczną. C2A (consumer-to-administration) – relacja, która zawiera kontakty klienta z jednostkami rządowymi i administracyjnymi, w celu ogłaszania przetargów, realizacji wypłat. F2B (finance-to-business) – relacje, która oferują pełną obsługę operacji finansowych swoich klientów, oraz usługi dodatkowe z nimi związane: wszelkie usługi bankowe, brokerskie, ubezpieczeniowe, doradztwo inwestycyjne F2C (finance-to-consumer)