druga, młodsza, była córką Zeusa i Diony i jest nazywana wszeteczną ()To, że Pauzaniasz mówi o dwóch różnych Afrodytach, wynika z faktu, że w mitologii greckiej są dwie różne wersje mitu o Afrodycie. Według Hezjoda Afrodyta narodziła się z wykastrowanych genitaliów Uranosa, tak więc nie miała matki. Według Homera Afrodyta była córką Zeusa i Diony..
Z pomocą Erosa, syna Afrodyty wszetecznej, kochają jednostki niższe: kochają one zarówno kobiety jak i chłopców, przy tym bardziej ciała niż dusze, myślą tylko o uczynku, piękno jest im obojętne; a jako że Afrodyta wszeteczna jest boginią młodszą niż Afrodyta niebiańska i ma w sobie pierwiastek męski i żeński, zdarza im się za sprawą miłości czynić raz źle, raz dobrze.
Afrodyta niebiańska jest boginią starszą i ma w sobie wyłącznie pierwiastek męski; dlatego też Eros będący jej synem skłania wyłącznie do miłości do mężczyzn jako do miłości do tego, co z natury ma więcej siły i rozumu. Pederaści ogarnięci takim Erosem nie kochają małych dzieci, tylko chłopców, którzy już zaczynają myśleć, którzy weszli w wiek dojrzewania (181d). Powinno istnieć prawo zakazujące kochania nieletnich (Pauzaniasz ma tu na myśli dzieci przed okresem dojrzewania), ponieważ z takiego chłopaka nie wiadomo jeszcze, co będzie (181e); pederaści, którzy tak nierozważnie postępują, ściągają też potępienie na całą grupę "miłośników".