Himmler, po zamachu na Hitlera – dowódca Armii Rezerwowej, podjął decyzję o utworzeniu Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji w sile dwóch dywizji i zgodził się na utworzenie politycznej reprezentacji Rosji. W konsekwencji 14 listopada 1944 r. został utworzony w Pradze Komitet Wyzwolenia Narodów Rosji (KONR), na którego czele stanął generał Andriej Własow. Jednocześnie Himmler wydał decyzję o uwolnieniu z obozu w Sachsenhausen internowanych tam ukraińskich działaczy nacjonalistycznych – Stepana Bandery, Jarosława Stećki, Andrija Melnyka, Tarasa Bulby – Borowca, licząc na ich współpracę w stworzeniu ukraińskich jednostek wojskowych.
Przebywający w Berlinie prezydent Ukraińskiej Republiki Ludowej na emigracji Andrij Liwycki postanowił wykorzystać krytyczną sytuację III Rzeszy dla wymuszenia niemieckiej akceptacji dla stworzenia ukraińskiego podmiotu prawnego, któremu byłyby podporządkowane oddziały wojskowe złożone z Ukraińców (w pierwszym rzędzie dywizja SS-Hałyczyna) i który byłby stroną dla władz III Rzeszy w znaczeniu prawa międzynarodowego, a w konsekwencji również dla aliantów zachodnich.