thumb|Motoszybowiec LET L-13M Blaník ponad plażą w dzielnicy Rygi – Vecāķi na Łotwie thumb|Motoszybowiec HWL Pegaz w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie thumb|Polski motoszybowiec SZD-45 Ogar thumb|Start motoszybowca Schempp-Hirth Quintus M niedaleko Sisteron Motoszybowiec – odmiana szybowca wyposażona w silnik umożliwiający samodzielny start. Od klasycznego szybowca odróżnia się też podwoziem umożliwiającym samodzielne starty (zwykłe szybowce w trakcie startu muszą być wspomagane przez obsługę naziemną). W odróżnieniu od samolotu, silnik w motoszybowcu nie stanowi głównego źródła napędu, a jedynie napęd pomocniczy używany do startu oraz w lotach bez warunków termicznych. Do napędu motoszybowców używa się głównie silników spalinowych o mocy poniżej 100 KM, ostatnio również silników elektrycznych.
Polskie motoszybowce W Polsce powstało kilka konstrukcji motoszybowców. W okresie międzywojennym – pierwszym był AMA (konstruktorzy studenci: Anczutin, Malinowski, Aleksandrowicz), później Bąk inżyniera Antoniego Kocjana. W tym okresie była to konstrukcja przewyższająca pozostałe konstrukcje motoszybowców na świecie. Po 1945 roku zaprojektowany i wykonany został motoszybowiec HWL Pegaz, który był pierwszym powojennym motoszybowcem konstrukcji Tadeusza Chylińskiego.