Carl Peters (ur. 27 września 1856 w Neuhaus nad Łabą, zm. 10 września 1918 w Bad Harzburg) – niemiecki polityk, publicysta, podróżnik i kolonialista. Założyciel Niemieckiej Afryki Wschodniej. 28 marca 1884 założył Niemiecką Spółkę Wschodnioafrykańską.

Życiorys

Pochodzenie i studia Carl Peters urodził się w Amt Neuhaus w Królestwie Hanoweru jako syn Luterańskiego duchownego. Peters studiował historię i filozofię na uniwersytetach w Getyndze i Tybindze oraz na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie. W 1879 r. został odznaczony złotym medalem przez Uniwersytet Fryderyka Wilhelma za rozprawę dotyczącą Traktatu Weneckiego z 1177 r.

Ekspedycje do Afryki Wschodniej Carl Peters był kolonialnym poszukiwaczem przygód schyłku XIX wieku. W 1884 roku Bismarck niechętnie zgodził się na formalne nabycie kolonii. Peters po dobiciu do brzegów Afryki Wschodniej zorganizował ekspedycję i wyruszył w głąb lądu, gdzie zawarł szereg traktatów z lokalnymi władcami. Zaniedbał konsultacji z niemieckim rządem w tych sprawach, a gdy Bismarck usłyszał o owych traktatach, jednoznacznie się od nich odżegnał. Peters wpadł w dalsze tarapaty, gdy okazało się, że nie tylko maltretował swoich tragarzy, ale również nawiązywał kontakty seksualne z afrykańskimi kobietami.