Montjuïc (wym. katalońska: , pol. Żydowskie Wzgórze) – wzgórze o wysokości 173 m n.p.m. w Barcelonie w Hiszpanii.
Historia thumb|250px|Palau Nacional
thumb|250px|Widok z Montjuïc w kierunku Plaça Espanya Montjuïc jest szerokim i niewysokim wzgórzem ze stosunkowo płaskim szczytem. Wznosi się w południowo-zachodniej części centrum miasta. Wschodnia część Montjuïc jest praktycznie pionowym klifem, dzięki czemu z góry roztacza się świetny widok na port u stóp wzgórza.
W czasach rzymskich znajdowała się tu świątynia „Mons Jovis” (Góra Jowisza). W średniowieczu na południowej stronie wzgórza usytuowano cmentarz żydowski. Po katalońsku nazwa miejsca to Żydowskie Wzgórze. Cmentarz istnieje do dziś.
Na szczycie Montjuïc (173 m n.p.m.) znajdowały się różnego rodzaju fortyfikacje, z których najnowsza (zamek Castell de Montjuïc) istnieje do dziś. Forteca została zbudowana w XVII wieku (część dobudowano w XVIII wieku). W 1842 tutejszy garnizon, lojalny władzy w Madrycie, ostrzeliwał niektóre części miasta. Forteca była wykorzystywana jako więzienie. Aż do czasów generała Franco często przetrzymywano tu więźniów politycznych. Dokonano tu licznych egzekucji. W 1897 na wzgórzu odbyło się wydarzenie znane jako Els processos de Montjuïc, które przyspieszyło egzekucję zwolenników anarchii.