Pień, pędy i pąki Pień jest masywny, często skręcony wokół własnej osi, co zwiększa odporność na działanie wiatru. Od małej wysokości rozwidla się na wznoszące się stromo główne konary. Kora starszych pni szarobrunatna, łuszczy się tafelkowato cienkimi płatami. Pędy są grube, za młodu gęsto, brązowo owłosione. Starsze pędy są nagie. Młode pędy wznoszą się ku górze, z wiekiem szybko jednak zaczynają się rozpościerać poziomo. Pąki duże, zwłaszcza szczytowe, szczególnie grube są pąki kwiatowe. Osiągają do 2,5 cm (czasem do 5 cm) długości i 1,5 cm średnicy, boczne pąki znacznie mniejsze. Łuski okrywające pąki ściśle przylegają, są ciemnobrązowe lub czerwonobrązowe, błyszczące i lepkie od pokrywającej je substancji balsamicznej. Blizny liściowe jasne, z łukowato ułożonymi śladami 3–9 wiązek przewodzących.