W 55. minucie wyrównał Helmer Svedberg, ale Polaków na prowadzenie w 74. minucie wyprowadził ponownie Józef Garbień i ostatecznie zwyciężyli oni 2:1. Klotz zebrał w prasie bardzo dobre recenzje za grę w defensywie, ale w drużynie narodowej więcej już nie zagrał.
+ Gole międzynarodoweLp.DataMiejsceWystępPrzeciwnikGol naWynikRozgrywka1.28 maja 1922Stadion Olimpijski, Sztokholm, Szwecja21:02:1Towarzyski
Życie prywatne Urodził się w wielodzietnej rodzinie krawca Judy Markusa Klotza (zginął w Zagładzie) i Salomei (Szajndli) z domu Glasner. Miał czterech braci: Janka (Jakuba, Szaje), Izaaka, Stanisława (Salomona, Szlomo, Semka), Mańka (Moszego), a także siostrę Ganię (Jetti). Klotz nosił pseudonim Zizi. Jego młodsi bracia Jan (Szaje), Samuel (Salomon) i Maurycy również uprawiali sport w Jutrzence; Jan specjalizował się w sprincie. Józef ukończył gimnazjum i w wieku 15 lat wstąpił na ochotnika na rok do armii austro-węgierskiej jako elew (1915–1916). Przez pewien czas studiował medycynę, w listopadzie 1918 przerwał jednak naukę i wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego. W jego szeregach brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Ze służby zwolniony został w listopadzie 1920.
W 1925 zawarł we Włocławku związek małżeński z katoliczką. Mieli córkę. Na początku lat 30.