Po zakończeniu wojny, w 1945 objął w Zarządzie m.st. Warszawy referat opieki nad powracającymi do stolicy artystami, następnie do 1948 kierował działem literacko-teatralnym w Polskim Radiu. Od 1947 był wicedyrektorem i kierownikiem artystyczno-repertuarowym Miejskich Teatrów Dramatycznych, w latach 1949–1950 kierownikiem literackim Teatru Rozmaitości.
Dwukrotny laureat Nagrody Literackiej m.st. Warszawy. W 1953 otrzymał Nagrodę Państwową III stopniaBohdan Urbankowski, Czerwona msza czyli uśmiech Stalina, t. 2, Warszawa 1998, s. 315..
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 134-1-8).
Publikacje 1927 – Oczy, usta, serce (poezja) 1927 – Poezje 1929 – Czarna Beatrycze 1950 – Wczoraj i przedwczoraj (sztuka) 1952 – Droga do Czarnolasu (sztuka) 1961 – Warszawianka 1964 – U brzegu mojej Wisły 1967 – Na przekór nocy