Był człowiekiem wszechstronnie uzdolnionym – pisał wiersze, utwory sceniczne grane w amatorskich teatrach w Krakowie i Warszawie, nowele, rysował sceny z życia codziennego, zajmował się również projektowaniem mebli i naczyń z kolorowej blachy dla swej manufaktury w Szpanowie. Całe życie poświęcił sprawom publicznym, angażując swą energię, a także pieniądze, w działalność filantropijną i kulturalną. Był m.in. redaktorem i wydawcą „Biblioteki Warszawskiej”, publikował też w „Czasie” i w „Tygodniku Warszawskim”. Był prezesem Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności oraz członkiem Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Założył przytułek dla bezdomnych chłopców przy ul. Starej w Warszawie, który nazwał „Nazaretem”.
Upamiętnienie Michała Radziwiłła upamiętnia ulica Michałowska na Szmulowiźnie (Michałowie) w Warszawie. Małżeństwo Radziwiłłów upamiętnia jedna z tablic Praskiej Galerii Sław wmurowanych w chodnik ul. Stalowej w Warszawie w 2017 roku. Jedna z tablic epitafijnych w prezbiterium kościoła pw. Matki Bożej Bolesnej w Nieborowie poświęcona jest Michałowi Radziwiłłowi.