Uprawa Historia uprawy: szafran jako składnik do produkcji perfum, przyprawa, lek i barwnik znany był w starożytnym Egipcie, Grecji i Rzymie. Wymienia go Papirus Ebersa pochodzący z ok. 1555 r. p.n.e., cytowany jest w biblijnej Pieśni nad Pieśniami (4,12-14), gdzie wchodzi w skład aromatycznych balsamów. Sposób uprawy: preferuje stanowiska nasłonecznione, gleby lekkie, przepuszczalne, o odczynie neutralnym lub lekko kwaśnym. W uprawie rozmnażany jest tylko wegetatywnie. Uprawa szafranu jest bardzo pracochłonna, a jeden hektar plantacji w pełnym rozwoju daje zaledwie od 15 do 25 kg suchej przyprawy, co sprawia, że jest najdroższą przyprawą na świecie.
Znaczenie w hinduizmie Rasarnawa, dzieło hinduistycznej alchemii tantrycznej (rasajany), datowane na około XI w. n.e., zapewnia, że rytuał wielbienia Śiwy z użyciem drzewa sandałowego, aloesu, kamfory i szafranu prowadzi do osiągnięcia śiwaloki – nieba boga Śiwy.
Przypisy
Kategoria:Kosaćcowate Kategoria:Rośliny przyprawowe Kategoria:Ozdobne byliny ogrodowe Kategoria:Rośliny w kulcie hinduistycznym Kategoria:Rośliny biblijne Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza