Pogrom krakowski – zbiorowe, gwałtowne akty przemocy wymierzone przeciwko ludności żydowskiej w Krakowie 11 sierpnia 1945 roku. W czasie pogromu jedna osoba została zabita, a wiele innych raniono.
Bezpośrednią przyczyną pogromu była pogłoska o rzekomym rytualnym mordowaniu przez Żydów polskich dzieci. Zajścia miały miejsce w kilku miejscach byłej żydowskiej dzielnicy Kazimierz. Splądrowano żydowskie mieszkania i lokale (w tym synagogę Kupa), pobito nieznaną liczbę osób. Niektóre ofiary pobicia zostały wzięte za Żydów omyłkowoDla naszych badań nie jest (…) ważne, czy poszkodowany był „naprawdę” Żydem, czy nim nie był. Interesuje nas głównie fakt, że człowiek stał się przedmiotem agresji, ponieważ został uznany przez napastników za Żyda. [podkreślenie autorki] + przypis: Do najbardziej poszkodowanych w pogromie krakowskim należała Stanisława Saletnik – nie będąca Żydówką. – Anna Cichopek, Pogrom Żydów w Krakowie, 11 sierpnia 1945 r., Żydowski Instytut Historyczny, 2000, s. 10..