Wu – chińskie państwo epoki Trzech Królestw, ze stolicą w Jianye (dzis. Nankin), istniejące w latach 229 do 280.
Geneza thumb|Ceramiczna urna pogrzebowa (hunping) Faktyczny koniec rządów dynastii Han nastąpił gdy w 189 generał Dong Zhuo zajął Luoyang i zastąpił cesarza Liu Biana (189) jego młodszym bratem Liu Xie (cesarz Xian (189-220). Chociaż cesarz Xian pozostał nominalnym władcą imperium, to realna władza przeszła w ręce lokalnych namiestników i dowódców wojskowych. W walce z Dong Zhuo wyróżnił się generał pochodzący z Południa, Sun Jian. Zginął on w 191, jednak jego syn Sun Ce, korzystając z dziedzictwa ojca, położył podwaliny pod nowe państwo na południowym wschodzie. Po śmierci Sun Ce w 200 schedę po nim przejął jego brat, Sun Quan, i na początku III wieku Południe Chin było podzielone pomiędzy domenę rodu Sun obejmującą region dolnej Jangcy i domenę Liu Biao, który jako namiestnik prowincji Jing, ze stolicą w Jiangling, kontrolował znaczną część dorzecza środkowej i górnej Jangcy.