Terminologia W języku japońskim historyczni wojownicy są zwykle określani jako bushi (武士), co oznacza „wojownik”, lub buke (武家), co oznacza „rodzina wojskowa”. Według tłumacza Williama Scotta Wilsona: „W języku chińskim znak 侍 był pierwotnie czasownikiem oznaczającym „czekać na”, „towarzyszyć osobom” w wyższych warstwach społeczeństwa, i pod tym względem bliski jest japońskiemu terminowi saburau. Formalnie oba terminy mają oznaczać „tych, którzy blisko służą szlachcie”, a japoński termin saburai jest nominalną formą czasownika. Według Wilsona, wczesna wzmianka o słowie saburai pojawia się w Kokin Wakashū, pierwszej imperialnej antologii wierszy, ukończonej na początku lat 900.
Współcześnie termin bushi jest często używany jako synonim terminu „samuraj”. Źródła historyczne jednak jasno wskazują, że terminy te były odrębnymi pojęciami (pierwszy odnosił się do żołnierzy lub wojowników, a drugi do pewnego rodzaju dziedzicznej szlachty). Słowo „samuraj” jest obecnie ściśle kojarzone ze średnim i wyższym szczeblem klasy wojowników. Wojownicy ci byli zwykle związani z klanem i ich panem, a także szkoleni jako oficerowie w zakresie taktyki wojskowej i strategii.