W pamięci mieszkańców, przekazywanej z pokolenia na pokolenie, zachował się obraz walki stoczonej przez grupę mieszkańców wioski z oddziałami szwedzkimi w czasie potopu. Lipno, od 1513 do 1795 roku, wchodziło w skład powołanego na mocy decyzji króla Zygmunta Starego, województwa podlaskiego ze stolicą w Drohiczynie (od 1569 roku tj. od unii lubelskiej teren województwa wszedł w skład Korony). Po III rozbiorze Polskie południowa cześć województwa, oddzielona rzeką Bug znalazła się do 1809 roku pod władzą Austrii. Od 1809 roku Lipno i okolice wchodziły w skład utworzonego w 1807 roku Księstwa Warszawskiego, od 1815 roku Lipno zostało na ponad sto lat jedną z wielu wsi, utworzonego na kongresie wiedeńskim, Królestwa Polskiego. W XIX wieku miejscowość należała do dóbr Klimczyce będących własnością rodziny Podczaskich. W 1827 r. było 31 domów i 200 mieszkańców, w 1880 r. 40 domów zamieszkiwanych przez 396 osób obrabiających w tym czasie 984 morgi ziemi. W 1962 we wsi mieszkało 530 osób. Staraniem mieszkańców Lipna w 1910 roku została ufundowana figura Matki Boskiej ustawiona przy drodze wiodącej do Sarnak. Figurka była miejscem zebrań i modlitw mieszkańców miejscowości.