Było to miejsce kultu gór, znanego od ponad 1000 lat jako miejsce praktyki górskiej ascezy shugendō, łączącej elementy ezoterycznego buddyzmu, taoizmu i shintō.

W drugiej połowie okresu Heian (794–1185) Kumano stało się jedną z „Czystych Krain” ze względu na rozpowszechnienie wiary w Amidę, a pielgrzymki cesarzy stały się regularną praktyką. Szlaki pielgrzymów były tak gęsto uczęszczane, że przypominały kolumny mrówek. Z tego powodu pielgrzymki nazywano: „wizytami mrówek w Kumano”. Szlak (właściwie kilka zbiegających się dróg), którymi podążali oraz święte obiekty na ich trasie zostały wpisane w 2004 na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako Święte miejsca i drogi pielgrzymkowe w regionie gór KiiPolski Komitet ds. UNESCO, Japonia (pol.), dostęp 2021-01-20. i wpisane jako drugie – po „Drodze św. Jakuba” w Europie – na listę UNESCONa świecie istnieją tylko dwa szlaki pielgrzymkowe zarejestrowane jako miejsca światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Tym drugim jest Droga św. Jakuba prowadząca do katedry w Santiago de Compostela w północno-zachodniej Hiszpanii (zarejestrowana w 1993 r.).