Jako sędzia pokoju „zaaresztował” poetę Colleya Cibbera za „zamordowanie języka angielskiego”.
Pierwszym sukcesem Fieldinga jako powieściopisarza była Shamela, anonimowa parodia melodramatycznej powieści Samuela Richardsona Pamela. Następnie wydał Josepha Andrewsa (1742), w którym opisał dzieje tytułowego Josepha, brata Pameli. W 1743 roku opublikował ją w III tomie Miscellanies („Rozmaitości”, był to tak naprawdę tom I).
The History of the Life of the Late Mr Jonathan Wild the Great jest satyrą, w której Fielding porównuje premiera Walpole’a do znanego bandyty Jonathana Wilde’a.
Najbardziej znanym dziełem Fieldinga jest Historia życia Toma Jonesa, czyli dzieje podrzutka (1749) – opowieść o nieszczęściach tytułowego podrzutka, który okazał się prawowitym szlacheckim synem.
Pierwsza żona pisarza, Charlotte Fielding, która była pierwowzorem pozytywnych postaci kobiecych w powieściach: Tom Jones i Amelia, zmarła w 1744 roku. W 1747 Fielding poślubił swą byłą gospodynię.
Został wkrótce szefem sądu niższej instancji () przy Bow Street. Wraz ze swym bratem Johnem stworzył w 1750 roku pierwszą policję miejską, której członkowie zwani byli . W 1753 podupadł na zdrowiu i wyjechał z Anglii w celach leczniczych.