735-755..
Oficjalnie postanowieniem sejmu z 1677 roku rozstrzygnięty został ostatecznie status Inflant, które otrzymały tytuł księstwa i ustrój województwaVolumina Legum, t. V, s. 237 Ordynacja Xięstwa Inflantskiego.. Przyjętą wówczas przez sejm warszawski ordynacją wyodrębniono Inflanty Polskie jako Księstwo Inflanckie, nazywane też zamiennie nadal (jak całe Inflanty od czasów Zygmunta Augusta) Województwem inflanckim. Od tego czasu Inflanty dzieliły się administracyjnie na tzw. trakty: dyneburski, rzeżycki, lucyński i marienhauski. Władcą Inflant był książę inflancki, która to godność zgodnie z traktatem oliwskim przynależała elekcyjnemu królowi polskiemu i wielkiemu księciu litewskiemu powoływanemu przez sejm elekcyjny Rzeczypospolitej. Stolicą Księstwa Inflanckiego był Dyneburg.
Inflanty miały trzy godności senatorskie: biskupa, wojewody i kasztelana. Miastem odbywania sejmików był Dyneburg (Dźwinów). Zachowywano zasadę alternaty, naprzemiennego nadawania starostw obywatelom Korony Polskiej i Wielkiego Księstwa Litewskiego oraz płacenia z Księstwa Inflanckiego podatków corocznie na przemian do skarbu koronnego i litewskiego. Posłowie reprezentujący Księstwo na sejmie walnym wybierani byli po dwóch ze szlachty inflanckiej, polskiej i litewskiej.