Zainteresowania naukowe i zawodowe Józefa Rusieckiego obejmowały pedagogikę, pedeutologię, organizację i zarządzanie oświatą, wychowanie w szkole i ZHP (był wieloletnim instruktorem harcerskim, m.in. zastępcą komendanta Chorągwi Warmińsko-Mazurskiej ZHP), kształcenie ustawiczne, szkolnictwo niepubliczne. Zainteresowania te realizował zarówno w inicjatywach oświatowych, jak i badaniach naukowych. Ogłosił około 120 publikacji. Działał w Polskim Towarzystwie Naukowym Kultury Fizycznej (kierował oddziałem olsztyńskim) i Towarzystwie Przyjaciół Dzieci (wiceprzewodniczący zarządu wojewódzkiego).
Zginął w wypadku samochodowym, razem z profesorami Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, pedagogiem Wiesławem Ciczkowskim (jednocześnie prorektorem Olsztyńskiej Szkoły Wyższej) i architektem Walerianem Wierzchowskim. W chwili śmierci był w trakcie przewodu habilitacyjnego na Uniwersytecie Gdańskim na podstawie rozprawy Nauczyciele okresu transformacji – próba diagnozy zawodu (1999). W 2001 jego imię nadano Olsztyńskiej Szkole Wyższej, został również uhonorowany tablicą pamiątkową na uczelni, a w marcu 2005 odbyła się tamże konferencja naukowa Świat człowieka w perspektywie wiedzy humanistycznej. Józef Rusiecki – pro memoria.