W Anglii i Australii jest on popularnym dodatkiem do fish and chips.
Wybitny szwajcarski kucharz Joseph Favre ogólnie opisał pochodzenie dań po tatarsku i sosu tatarskiego oraz jego warianty w swoim słowniku kuchni praktycznej pod tytułem Dictionnaire universel de cuisine pratique w drugim wydaniu z 1905.
Historia sosu thumb|Przepis na szczupaka po tatarsku w książce Kucharz doskonały Wojciecha Wielądki, 1783 Potrawy po tatarsku Książki kucharskie z XVIII wieku podają przepisy na różne rodzaje mięsa i ryb przyrządzanych po tatarsku, co oznaczało pieczenie lub grillowanie po opanierowaniu w drobnych grzankach lub pokruszonym chlebie. Potrawy takie znane były w kuchni francuskiej, angielskiej i polskiej.
Przykładem takiej potrawy jest Szczupak po tatarsku z książki Menona Nouveau traité de la Cuisine, wydanej w 1742.
Niektóre z nich podawano z zimnym sosem, składającym się z różnych kombinacji cebuli, szalotki, oleju, octu lub soku cytrynowego bądź innego źródła kwaśnego smaku, musztardy i dodatków smakowych.