Akt IV Łepak wręcza Księżniczce omyłkowo list Armada dla Żakienetty, jako list dla Rozaliny. Towarzystwo z robawieniem wysłuchuje jego napuszonej treści, a Boyet i Rozalina wchodzą w dość frywolny spór. Wikary Nataniel i bakałarz Holofernes zabawiają się uczoną rozmową przy okazji polowania. Zjawia się Żakienetta, która prosi o odczytanie adresowanego do niej listu, który okazuje się sonettem Birona dla Rozaliny. Wikary i Bakałarz odchodzą, by podyskutować o przeczytanym wierszu. Biron przeklina swoje zakochanie, od którego nie umie się uwolnić. Ukryty na drzewie wysłuchuje sonetu Króla dla Księżniczki, listu miłosnego Longaville’a do Marii i wiersza Dumaina dla Kasi. Gdy Dumain kończy, z ukrycia wychodzi Longaville i wyrzuca mu zdradę, Król, opuściwszy swoją kryjówkę napomina Longaville’a, a Biron Króla i swych towarzyszy, do czasu gdy Żakienetta przynosi mu jego własny sonet. Zdemaskowany, namawia pozostałych, by uderzyli w konkury do pięknych pań.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stracone zachody miłości · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.