Postać ta, mająca często rozstrzygający głos w utworze, tak komentuje te 12-miesięczne zadanieː Jak na komedię rok trochę za wiele.

Frustracja z powodu miłości jest głównym motywem satyrycznej, jak chcą niektórzy, albo humorystycznej kpiny z konwencji miłości dwornej (amour courtois), zrodzonej w Prowansji, a stamtąd przeniesionej w średniowieczu do Anglii i utrzymującej się tam aż po epokę baroku. Szekspir łagodnie wykpiwa konkury dopiero co zaprzysiężonych kawalerów, ich przejrzyste maski, gdy przychodzą przebrani za Rosjan i pisanie wierszy dla zdobycia ukochanej. Jeden Armado, zakochany w romansującej z byle kim Żakinecie, bierze wszystko na serio i zobowiązuje się chodzić dla niej trzy lata za pługiem, co jeszcze silniej podkreśla wymowę całości utworu.

Humor Głównym walorem artystycznym Straconych zachodów jest dowcip. Przejawia się on przede wszystkim w kompozycji utworu, w błyskotliwym zestawieniu nie przystających do siebie płaszczyzn rzeczywistości oraz ironiczności sytuacji. Natychmiast po wymuszonych przez króla deklaracjach ascezy i unikania kobiet, Łepak zostaje przyłapany z Żakinettą.