„Czekaliśmy by nakręcić scenę w restauracji (film Help!), w której facet zostaje wrzucony do zupy, w tle grało kilku indyjskich muzyków. Pamiętam, ze wziąłem sitar do ręki i pomyślałem: to ci dopiero zabawny dźwięk. Kupiłem więc płytę Raviego; po odsłuchaniu wywarła na mnie niezwykłe wrażenie, wszystko wydawało się takie znajome. To mnie po prostu wzywało. Kupiłem tani sitar w sklepie „India Craft” w Londynie. Nie do końca wiedziałem co z nią zrobić, ale podczas pracy nad Norwegian Wood czegoś potrzebowaliśmy. Było to dość spontaniczne… wziąłem instrument do ręki, znalazłem właściwe dźwięki i zagrałem. Złożyliśmy całość do kupy i okazało się, że trafiliśmy w samo sedno” – The Beatles Anthology.
Słowa Tekst piosenki opowiada o spotkaniu podmiotu lirycznego z nieznaną dziewczyną. Para piła wino i rozmawiała do późnej godziny w mieszkaniu owej dziewczyny. Ku zaskoczeniu bohatera, który liczył na „skonsumowanie” spotkania, o 2 w nocy dziewczyna przerywa flirt, oświadczając, że czas się kłaść („and then she said, It’s time for bed”) i odsyła go, by przespał w łazience. Tytuł odnosi się do taniego sosnowego drewna, które często stanowiło wykończenie wnętrz brytyjskich mieszkań klasy pracującej.