drabina.
Na Szczeblu, jak i ogólnie w zachodniej części Beskidu Wyspowego spotkać można migrujące niedźwiedzie.
Nazwa Pod nazwą Strzebel w latach 1830–1837 opisywany był przez Albrechta Sydowa, Ludwika Zejsznera, Eugeniusza Janotę czy Marię Steczkowską, później także przez E. Janotę i K. Łapczyńskiego. Ta nazwa pochodzić miała od podobno często występującej dawniej w jego potokach ryby strzebli potokowej. Ten źródłosłów jednak wydaje się mało prawdopodobny, gdyż nazwa ryby jest rodzaju żeńskiego, a góry – męskiego. Nazwa ta jest wciąż używana przez miejscowych. Niektóre źródła mówią, że szczyt jeszcze wcześniej nazywał się Strebl. Według innej teorii góra ma taką nazwę ze względu na swój „strzeblisty” kształt.
Nazwa Szczebel została spopularyzowana przez współczesnych autorów przewodników turystycznych. Nieporozumienie wzięło się z niezrozumienia miejscowej gwary, która zbitkę „strz” wymawia jako „szcz” (charakterystyczna cecha gwary sądeckiej i kliszczackiej, stąd „Strzebel” wymawiane jak „Szczebel”). Jako dowód przytacza się opinię etnografów, wedle której gdyby nazwa góry brzmiała „Szczebel” (jak szczebel od drabiny), to tamtejsi mieszkańcy wymawialiby ją jako „scybel” (jest to mazurzenie, charakterystyczne m.in. dla gwary sądeckiej), co nie ma miejsca.