prealokacja System plików z włączoną obsługą extents może realizować prealokację bloków należących do pliku. Aby z niej skorzystać, program użytkownika musi użyć funkcji fallocate() informującej system plików, jaki rozmiar należy zablokować. Algorytm alokacji bloków uwzględnia to, że powinny być one ciągłe.
opóźniona alokacja System plików pozwala na alokację opóźnioną (allocate-on-flush), pozwalającą na zaalokowanie bloków dopiero w trakcie zapisu całego pliku na dysku. Stosując tę technikę, jądro zapisuje plik na dysku dopiero podczas zapisywania brudnych buforów, lub gdy program użytkownika wywoła funkcję fsync().
kompatybilność wsteczna ext4 jest wstecznie kompatybilny z ext3 oraz ext2, co pozwala na zamontowanie ext3 oraz ext2 jako ext4. Pozwala to nieznacznie poprawić wydajność, ponieważ niektóre z nowych funkcji ext4, jak na przykład nowy algorytm alokacji bloków, mogą być również użyte z ext3 oraz ext2. ext3 jest częściowo kompatybilny wprzód z ext4, co oznacza że ext4 może być zamontowany jako ext3 (używając „ext3” jako system plików podczas montowania). Jednak jeżeli partycja ext4 używa extents (głównej nowej funkcji ext4), wtedy nie ma możliwości zamontowania jako ext3.