Ojciec Rodriges umiera, a zrozpaczony Esteban biegnie na wysoką wieżę. Tam spotyka Mendozę, nawigatora gubernatora Pizarra, który go wtedy uratował. Bierze jego złoty medalion w kształcie półksiężyca. Chłopiec posiada go odkąd pamięta. Informuje, że składa się z dwóch części łatwych do połączenia i odczepienia. Posiada jedną z nich. Łączy z fragmentem, którego zabrał mu tego dnia na morzu, lecz nie zamierza go zwrócić. Razem tworzą znak solarny. Mendoza podejrzewa, że pochodzi z jednego z tajemniczych Złotych Miast. Namawia, by popłynął z nim statkiem Esperanza ku Nowemu Światu. Esteban spotyka tam Zię, inkaską dziewczynkę wychowywaną przez hiszpańską księżniczkę. Ma ona taki sam medalion, lecz cały. I ją sprowadził na statek Mendoza, ale mniej subtelnie.
Po pięciomiesięcznej podróży w towarzystwie mało przyjemnych hiszpańskich oficerów, dopływają na Ocean Spokojny. Mendoza uważany jest za jedynego, który umie przeprowadzić bezpiecznie statek przez Cieśninę Magellana. Dokonuje tego, ale niestety statek później się rozbija. Mendoza, Esteban, Zia oraz dwóch marynarzy (Pedro i Sancho) dopływają do Wysp Galapagos, gdzie spotykają Tao – afrykańskiego chłopca z zaginionego Królestwa Hiva. Wspólnie odkrywają statek Solaris.