Napisał też książkę Najpiękniejszy dzień w 1962 zawierającą trzy opowiadania na podstawie swoich filmów Małe dramaty i Mój stary. Był też autorem powieści Łowcy kangurów, rysunków i opowiadań drukowanych w prasie, a także słuchowisk radiowych Janusz Nasfeter na stronie Akademii Polskiego Filmu.
Grzegorz Królikiewicz zrealizował o nim dwa filmy dokumentalne: Portret artysty z czasów starości (1993) i Piękne lata niewoli (1996).
W 2022 roku miał premierę film dokumentalny Janusz Nasfeter. Piękny okrutny świat w reżyserii Aurelii Sobczak.
Życie prywatne Był bratankiem Stefana Nasfetera, przedwojennego producenta filmowego i właściciela kina „Oaza” w Wołominie. Został pochowany na starym cmentarzu na Służewie, a w 2018 szczątki przeniesiono do rodzinnego grobu na starych Powązkach w Warszawie.
Filmografia Małe dramaty (1958; dwie części: Karuzela i Upadek milionera) Kolorowe pończochy (1960; dwie części: Matylda i Jadźka) Mój stary (1962) Ranny w lesie (1963) Zbrodniarz i panna (1963) Niekochana (1966, według noweli Adolfa Rudnickiego) Długa noc (1967; premiera dopiero w 1989) Weekend z dziewczyną (1968;