thumb|Grób Stefana Natansona na Cmentarzu Powązkowskim Stefan Natanson pseudonim Maciej Skołuba (ur. 2 listopada 1872 w Warszawie, zm. 9 kwietnia 1944 w Świerczach) – polski inżynier; działacz polityczny i społeczny, członek Ligi Narodowej i Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego, współzałożyciel Komitetu Narodowego Polskiego w Lozannie, krytyk muzyczny.
Urodził się w rodzinie żydowskiej, był najmłodszym synem z sześciorga dzieci Henryka i Amelii May, bratem Antoniego i Bronisława oraz bratem przyrodnim Kazimierza i Józefa. Uczył się w Warszawie, a w 1885 w gimnazjum w Dorpacie. Następnie studiował mechanikę w politechnice w Charlottenburgu koło Berlina i uzyskał tytuł inżyniera. Równocześnie uczęszczał do Konserwatorium Berlińskiego i był członkiem chóru Filharmonii Berlińskiej prowadzonej przez prof. Arthura Nikischa. Czynny w Związku Młodzieży Polskiej "Zet" na terenie Niemiec i Francji. Był jednym z trzynastu oskarżonych o tworzenie niepodległościowych organizacji polskich w procesie prowadzonym w Poznaniu w lipcu 1901 przez władze pruskie. Sądzony był zaocznie, gdyż nie stawił się na rozprawę. Został natomiast aresztowany przez władze rosyjskie i osadzony w cytadeli warszawskiej. Zwolniony dzięki staraniom rodziny, musiał natychmiast opuścić Królestwo. Wyjechał więc w 1902 do Krakowa.