Legion podzielono na 10 sotni.
Po krótkim szkoleniu na Zakarpaciu (Horonda, Strabiczowe) sotnie USS wysłano na front w Karpatach. Zorganizowano ich w dwa i pół kurenia (I kureń – sotnik Hryhorij Kossak, II kureń – sotnik Mychajło Wołoszyn, III kureń – ataman Stepan Szuchewycz), a od października w 3 samodzielne grupy.
Według Tadeusza Olszańskiego przez całe lata 1914–1917 przez Legion Strzelców Siczowych przewinęło się około 7 tys. ludziTadeusz Olszański Historia Ukrainy XX wieku, Warszawa 2004, s. 37.
USS podporządkowano dowódcy korpusu – generałowi Peterowi von Hofmannowi. Walczyli oni w składzie 129 i 130 brygady (ich dowódcami gen S. Kobylanski i gen. Józef Witoszyński) i 55 dywizji piechoty gen. Ignaza Fleischmanna. W zimie 1914/15 w składzie 130 brygady USS bronili przełęczy karpackich. Przypadła im w udziale służba zwiadowcza i wartownicza. Pierwszym komendantem z inicjatywy UBU był ataman Teodor Rożankowski, po nim porucznik Mychajło Hałuszczynski.
W marcu 1915 austriacka Kwatera Główna zlikwidowała strukturę ustaloną przez komendanta USS i podzieliła Legion na 2 samodzielne kurenie (dowódcy H.