Tym razem program wygrała Elli Erl. W przeciwieństwie do Alexandra Klawsa, nagrała z Bohlenem tylko finałowy utwór „This Is My Life” oraz zażyczyła sobie nakręcenia teledysku do wersji akustycznej, nie zaś oryginalnej. Odmówiła dalszej współpracy z powodu osobistych i artystycznych konflików z Bohlenem. Elli nad swoim kolejnym singlem „In My Dreams” pracowała samodzielnie, jednak nie odniósł on większego sukcesu (#40 w Niemczech). Także debiutancki album Shout It Out oraz kolejne single go promujące sprzedawały się słabo.
W przeciwieństwie do pierwszej edycji, tym razem niewielu finalistom udało się wydać własne płyty. Zdobywca trzeciego miejsca Phillipe Bühler wydał dwa single, „Warum?” und „Ich Kann Dich Lieben”, obydwa weszły do niemieckiej listy 40 najchętniej kupowanych. Anke Wagner (szósta) wydała płytę z niezależną wytwórnią Perleberg, jednak ani singel ani album nie weszły na listy przebojów. Benjamin Martell (czwarty) podpisał kontrakt z BMG, jednak stracił go domagając się możliwości samodzielnego opracowania materiału.