Ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej, żołnierz 3 pułku ułanów, dowódca Szwadronu Ziemi Mazowieckiej walczącego w składzie Frontu Litewsko-Białoruskiego, szef sztabu 7 Brygady JazdySąsiedzi wobec wojny 1920 roku, Londyn 1990, s. 91.. Brał udział w ofensywie kwietniowej na Ukrainie. Został ciężko ranny w czasie bitwy pod Malinem. Zmarł 28 kwietnia 1920 roku.
Pod koniec maja 1920 roku uroczystości pogrzebowe odbyły się w Warszawie pod przewodnictwem biskupa polowego Stanisława Galla.
Jesienią 1926 roku marszałek Józef Piłsudski udekorował Złotym Krzyżem Orderu Wojskowego Virtuti Militari trumnę majora Stanisława Radziwiłła w podziemiach kościoła Bożego Ciała w Nieświeżu.
Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 544 – pośmiertnie Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4266 – pośmiertnie
Przypisy
Bibliografia Wojciech Roszkowski, Radziwiłł Stanisław Wilhelm (1880–1920) [w:] Polski Słownik Biograficzny, Kraków 1987, T. XXX. z. 1, s. 371