Funkcję banku centralnego Islandii pełni Seðlabanki Íslands, założony w 1961, z siedzibą w Reykjavíku.
Przed wybuchem kryzysu finansowego w 2008 r. islandzki sektor bankowy składał się zasadniczo z dwóch segmentów. Pierwszy obejmował trzy, niegdyś największe, banki: Glitnir, Landsbanki i Kaupthing, które posiadały międzynarodowe ekspozycje o względnie silnej obecności na rynku międzynarodowym. Na drugi segment składały się małe banki oszczędnościowe, które otrzymywały finansowanie od większych bankówDecyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 206/11/COL z dnia 29 czerwca 2011 r. w sprawie Programu kredytów hipotecznych (Islandia). ()..
Kryzys finansowy
Od 2008 system bankowy w Islandii borykał się z głębokim kryzysem. Jego przyczyną była utrata zdolności do refinansowania krótkoterminowych zobowiązań przez trzy największe banki komercyjne w kraju, co w powiązaniu z jednoczesnym masowym wycofywaniem depozytów przez klientów z zagranicznych oddziałów tych banków, doprowadziło w konsekwencji do utraty płynności finansowej i przejęcia tych banków w październiku 2008 przez islandzki nadzór bankowy pod zarząd komisaryczny.