Na czele 6000 wojska, posiłkowany przez Tatarów i książąt: łuckiego Mścisława Daniłowicza i wołyńskiego Włodzimierza Wasylkowicza, przekroczył granicę w okolicach Chełma. Rozpoczął oblężenie Sandomierza, lecz główne siły przeprawił przez Wisłę na południe od miasta kierując się na opactwo cysterskie w Koprzywnicy. Jednocześnie Włodzimierz Wasylkowicz nakazał swoim wojom uderzyć na Osiek (jeden z ruskich latopisów podaje informację o zdobytych w tym mieście bogatych łupach i jeńcach oraz o bitwie w której siły Wasylka miały pokonać siły polskie)Kroniki staroruskie, wybrał, wstępem i przypisami opatrzył F. Sielicki, PIW, Warszawa 1987, s. 245-246. .
Rusini zostali ostatecznie rozbici pod Goźlicami przez nieliczne w tym boju rycerstwo sandomierskie i krakowskie liczące znacznie mniej wojów niż siły rusińskie – bo około 600 zbrojnych. 7 marca rycerstwo polskie pod przewodnictwem Leszka Czarnego wyprowadziło wyprawę odwetową, która podeszła pod sam Lwów.
Przypisy
Bibliografia Z. Szambelan, Najazdy ruskie na ziemię sandomierską w XIII wieku, „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Historica“, 36, 1989, s. 7-32.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Średniowieczne bitwy w historii Polski Kategoria:Bitwy w historii Rusi Kategoria:Bitwy Złotej Ordy Goźlice Bitwa pod Goźlicami Kategoria:Bitwy w XIII wieku