Pręgoopos czarnobarkowy, opos czarnobarki (Caluromysiops irrupta) – gatunek torbacza z podrodziny wełnooposów (Caluromyinae) w obrębie rodziny dydelfowatych (Didelphidae).
Taksonomia Rodzaj i gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1951 roku amerykański teriolog Colin Campbell Sanborn nadając im odpowiednio nazwy Caluromysiops i Caluromysiops irrupta. Miejsce typowe to Quincemil () na wysokości 680 m n.p.m., Region Cuzco, Peru. Holotyp to skóra i czaszka młodego samca o sygnaturze FMNH 68336 i przechowywany w Muzeum Historii Naturalnej w Chicago. Został odłowiony 11 lipca 1950 roku przez peruwiańskiego ornitologa Celestino Kalinowski. Jedyny przedstawiciel rodzaju pręgoopos (Caluromysiops).
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.
Zasięg występowania Pręgoopos czarnobarkowy zamieszkuje lasy tropikalne w Ameryki Południowej w południowej Kolumbii, wschodnim Peru, zachodniej Brazylii i prawdopodobnie w północnej Boliwii.
Etymologia Caluromysiops: rodzaj Caluromys (wełnoopos); ωψ ōps, ωπος ōpos ‘wygląd, oblicze’. irrupta: ‘nierozerwalny’.