Cmentarz Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich – wojenna nekropolia żołnierzy radzieckich poległych lub zmarłych w wyniku ran i chorób odniesionych w czasie II wojny światowej znajdująca się w Warszawie przy ul. Żwirki i Wigury 51.
Historia Cmentarz został założony w latach 1949–1950, skrywa prochy 21 468Mórawski podaje liczbę pochowanych jako 21 668. żołnierzy radzieckich 1 Frontu Białoruskiego, którzy polegli w walkach o Warszawę w latach 1944–1945. Ich prochy zostały ekshumowane z cmentarzy lokalnych oraz tymczasowych i przeniesione tu po 1949 roku. Nekropolię zaprojektowali Bohdan Lachert (ogólne założenie) i Władysław Niemirski (zieleń), ma ona charakter rozległego parku z elementami mauzoleum o powierzchni 19,2 haMórawski podaje powierzchnię jako 19 ha.. Otwarto go w 5. rocznicę kapitulacji III Rzeszy, 9 maja 1950.
Cmentarz był wielokrotnie dewastowany.
Architektura thumb|lewo|240px|Uroczystość otwarcia mauzoleum 9 maja 1950 roku Prochy żołnierzy pogrzebano w 834 mogiłach, z których 294 to groby indywidualne. Centralną część cmentarza stanowi szeroka aleja, która poprzez trzy tarasy prowadzi do 21-metrowegoMórawski podaje wysokość obelisku jako 35 metrów. granitowego obelisku.