17 lipca 1824 roku otwarto Instytut rządowy Weterynarii w Burakowie pod Warszawą na podstawie dekretu z 1816 który przewidywał otwarcie praktycznej szkoły weterynarii w Królestwie Polskim, głównie jako wyraz zapotrzebowania na wojskowych lekarzy koni. Studia trwały wówczas 2 lata. Powstanie Listopadowe doprowadziło do przerwania studiów na 10 lat. W 1840 niesamodzielną, działającą w ramach Instytutu w Marymoncie szkołę przekształcono w Szkołę Weterynarzy, która była już samodzielną uczelnią, a studia wydłużono do czteroletnich.
W 1889 roku przyznano uczelni urzędowy status szkoły wyższej. W 1901 roku oddano do użytku kompleks budynków przy ul. Grochowskiej 272 na Pradze, do którego przeniesiono uczelnię. Wybuch I wojny światowej przerwał prowadzenie studiów, które wznowiono w 1918. Wówczas studia weterynaryjne wróciły, ale już na Wydział Lekarski Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie powstało Studium Weterynaryjne.
W 1927 roku powołano do życia samodzielny Wydział Weterynaryjny Uniwersytetu Warszawskiego. Jego działalność została przerwana wybuchem kolejnej wojny światowej. Nauka została wznowiona w roku akademickim 1946-1947. W 1952 roku Wydział Weterynaryjny przeniesiono do Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego.