Służył jako dom dobroczyńców i szpital oraz wspierał ubogich, bezdomnych i dzieci w wieku szkolnym. Stary budynek został rozebrany w 1781 roku, a następnie odbudowany w 1786 roku. XVI wiek przyniósł burzliwe czasy dla mieszkańców Ettenheim.
Zachowany do dziś barokowy krajobraz miasta Ettenheim jest wynikiem prawie 150 lat działalności budowlanej, która rozpoczęła się wkrótce po zakończeniu wojny trzydziestoletniej, a zakończyła wraz z ukończeniem kościoła parafialnego w 1772 roku i jego poświęceniem w 1782 roku. Kompleks miejski został całkowicie zniszczony podczas tej wojny. 5 września 1637 r. książę saksońsko-weimarski Bernhard, który walczył po stronie szwedzkiej i w służbie Francji przeciwko wojskom cesarskim pod dowództwem generała Johanna von Wertha, kazał spalić średniowieczne miasto. Oprócz kilku domów zachował się jedynie średniowieczny plan miasta, na którym stopniowo przeprowadzano barokową rekonstrukcję. Nowy właściciel, kardynał Ettenheim, Louis René Edouard de Rohan-Guéméné (1734-1803), od 1777 wielki francuski almoserier, był zamieszany w "aferę naszyjnikową". W 1786 r. został jednak przywrócony do służby, a w 1789 r. został uroczyście przyjęty w Ettenheim. Do śmierci w 1803 roku mieszkał w zamku Ettenheim i został pochowany w chórze barokowego kościoła parafialnego św. Bartłomieja w Ettenheim.