dodatkowo cierpiała z powodu niepowściągliwych wymiotów ciężarnych. Para pojechała do Monako latem 1869, natrafiając na okres żałoby po wuju Alberta, 1. księciu Urach. W pałacu przebywała owdowiała ciotka Alberta, księżniczka Florestyna.
W styczniu 1870 matka Marii zaplanowała swój wyjazd z księstwa i powrót do rodzinnej Badenii. Ciężarna księżna chciała opuścić Monako razem z matką i zaproponowała wyjazd również swojemu mężowi, który nie zgodził się pojechać z nimi. Hamilton opuściła księstwo, a jej syn i następca tronu urodził się poza granicami państwa, którym miał w przyszłości rządzić. Albert odmówił przyjazdu i poznania swojego dziecka, zamiast tego wstępując do Royal Navy.
Przez kolejne pięć lat małżonkowie nie mieli ze sobą żadnego kontaktu, jednak Maria regularnie wymieniała listy z babcią swojego męża, Marią Karoliną, księżną-wdową Monako. Wkrótce poznała i zakochała się w węgierskim hrabiu Tassilo Festetics de Tolna. Wobec tego wystąpiła do Watykanu o kościelne stwierdzenie nieważności jej małżeństwa z Albertem, co pozwoliłoby Ludwikowi zachować status potomka dynastycznego i odziedziczyć monakijski tron (Albert nie miał innych legalnych dzieci).