Sorex caecutiens macropygmaeus zamieszkuje znów dorzecze Amuru, Kraje Nadmorski i Kabarowski, region magadański, Kamczatkę i Wyspy Szantarskie. Ponadto ryjówka średnia spotykana jest w północno-wschodnich (Gansu) i północno-zachodnich Chinach aż do Mongolii, jednak nie wiadomo, jakie tam bytują podgatunki. Izolowana geograficznie jest populacja z wyspy Czedżu. Różni się też ona genetycznie od ryjówek z kontynentu, grupuje się raczej z mieszkankami Półwyspu Koreańskiego. Zwierzę zasiedla tereny od poziomu morza do wysokości 1600 m. Badania genetyczne wskazują na izolację populacji na Hokkaido, a później na niedawne szybkie rozprzestrzenienie się na terenach od Czedżu i Sachalinu do Europy, prawdopodobnie później niż 12 000 lat temu.
Ekologia Ryjówka średnia zasiedla lasy, tereny trawiaste i mokradła. Bytuje w lasach iglastych, mieszanych i liściastych. Wśród lasów lubi szczególnie syberyjskie lasy pokryte bogato mchami, w których potrafi być najpopularniej występującą ryjówką. W Europie jednak zasiedla też stare szerokolistne lasy bez traw ani mchów. W Europie nie należy w ogóle do najpopularniejszych ryjówek, jak to czyni w Azji. Na północy sięga do południowej tundry porośniętej jeszcze krzewami, zwłaszcza wierzbami czy brzozami w dolinach rzek. Na zadrzewionych z rzadka stepach występuje rzadko.