Z uwagi na zniszczenie elektrowni w 90% po 1945 tramwaje i trolejbusy korzystały wyłącznie z sieci ogólnomiejskiej.

W 1945 zdecydowano, że elektrownia zostanie odbudowana jako ciepłownia, w związku ze zmianą zasilania sieci trakcyjnej z podstacji trakcyjnych zasilanych z sieci miejskiej (pierwsze podstacje działały już przed II wojną światową). Budynek przekazano Stołecznemu Przedsiębiorstwu Energetyki Cieplnej. W 2003 władze miasta zdecydowały o ulokowaniu w nim Muzeum Powstania Warszawskiego.

Współczesność Zeszpecony szarym tynkiem tzw. barankiem w latach 70. XX wieku budynek został przebudowany według projektu architekta Wojciecha Obtułowicza, a w środku po usunięciu kotłów i innych ciężkich elementów została wykonana ekspozycja przez zespół – Mirosław Nizio, Jarosław Kłaput i Dariusz Kunowski. Spod tynku odsłonięto klinkierową cegłę, a z tyłu budynku powstała 35-metrowa wieża na której umieszczono Znak Polski Walczącej.

W lutym 2005 oddano do użytku kaplicę muzealną, na której budowę pozwolił specjalnym dekretem z 24 czerwca 2004 Józef kardynał Glemp, prymas Polski, nadając jej tytuł Błogosławionego