Ławr Gieorgijewicz Korniłow (ros. Лавр Гео́ргиевич Корни́лов; ur. w Ust-Kamienogorsku, zm. 13 kwietnia 1918 pod Jekaterynodarem) – rosyjski wojskowy w stopniu generała piechoty oraz odkrywca. Od 19 lipca 1917 głównodowodzący armii rosyjskiej. W konsekwencji tzw. puczu Korniłowa zdymisjonowany we wrześniu 1917 przez Aleksandra Kiereńskiego i aresztowany. W 1918 współtwórca i pierwszy dowódca Armii Ochotniczej, pierwszej istotnej formacji antybolszewickiej w rosyjskiej wojnie domowej. Z pochodzenia był Kozakiem syberyjskim.
Życiorys Pochodził z rodziny kozackiego chłopaOjciec był chłopem i żołnierzem, matka gospodynią domową. Richard Pipes, Rewolucja rosyjska, Warszawa 1994, , s. 351. Por. też odezwa generała Korniłowa z 29 sierpnia 1917 : „Ludu rosyjski: nasz wielki kraj umiera! Zbliża się chwila śmierci! Zmuszony do publicznego zabrania głosu, (...) ja generał Korniłow, syn kozackiego chłopa, oświadczam wam wszystkim, że osobiście nie pragnę niczego prócz zbawienia Wielkiej Rosji. Przysięgam, że przez zwycięstwo nad nieprzyjacielem doprowadzę naród do Zgromadzenia Konstytucyjnego, gdzie będzie mógł zadecydować o własnym losie i wybrać sobie nowy ustrój polityczny.”, za: Pipes op. cit. s. 366.. W wieku dziewięciu lat rozpoczął naukę w szkole parafialnej.