W 1905 rosyjski sztab generalny opublikował jego tajny raport z wyprawy do Indii.
Wziął udział w wojnie rosyjsko-japońskiej. W listopadzie 1906 został członkiem Cesarskiego Rosyjskiego Towarzystwa GeograficznegoСостав Императорского Русского географического общества по 1 января 1913 года с дополнениями по 1 октября 1913 года. Типография «Строитель». Санкт-Петербург. 1913.. Od 1907 do 1911 służył jako attaché wojskowy w Chinach, gdzie poznał Czang Kaj-szeka. Po powrocie do Rosji, został dowódcą 8 Estońskiego Pułku Piechoty.
19 sierpnia 1914 został mianowany dowódcą 48 Dywizji Piechoty Imperium Rosyjskiego, która pod jego dowództwem walczyła w Galicji i Karpatach, w ramach 24 Korpusu Armijnego 8 Armii pod dowództwem gen. Aleksieja Brusiłowa, wchodzącej w skład Frontu Południowo-Zachodniego. W kwietniu 1915, w czasie ofensywy wojsk państw centralnych w Karpatach (bitwa pod Gorlicami i jej konsekwencje), dostał się do niewoli austro-węgierskiej. Jako generał był bardzo cennym jeńcem, osobiście spotkał się z nim feldmarszałek Franz Conrad von Hötzendorf. Przebywał w kilku obozach jenieckich, po czym został umieszczony w obozie dla starszych oficerów w mieście Kőszeg na Węgrzech. W lipcu 1916 udało mu się uciec z niewoli.